Zgrabne, ale wtórne, powierzchowne i… w sumie puste. Ale nie to jest najgorsze. Nieznośna jest bijąca z każdej strony chęć zrobienia filozoficznego czytadła za wszelką cenę (no udało się, nie przeczę). Jeśli awangarda grupy OuLiPo, to Calvino. Jeśli ta sama filozoficzna tematyka, to Lem. Kto chce mieć ciary przy czytaniu, to zapewnią mu je „Dziwne skrzynie profesora Corcorana”: https://przekroj.pl/kultura/dziwne-skrzynie-profesora-corcorana-z-dziennikow-gwi...